Pz10222017

Kabuksuz Yaşamak

Kullanıcı Oyu:  / 0
En KötüEn İyi 

Çocuk beynine sahip olmanın yolu kalple düşünmekten geçer. Bir su damlasıydı  yüreğin, güm güm attığında, yüreğinde çoğaldığını hissederdin gözyaşlarının. Kendi yazgısını var eden her damlanın, yüreğinin ta içinde, mayalı bir ekmek hamuru gibi geleceğe çoğalan ve giderek yankısı büyüyen sorularını bırakışını sessizce durup izlemekten başka elinden ne gelirdi?
Çoklukla veya her zaman, gelgitlerin çoğaldığı, dalgaların gölgeleri dövdüğü yalnız bir sahilde ıslanırken bulurdun kendini; kendinle bir olmaktan bıktığın binlerce hayata tutunan, avucundan kayan kum taneleriyle avunmak isteyen küçük bir çocuk gibi kalakaldığında, birden o tanıdık hüzün dalgası sessizce ve sinsi bir zehir gibi yeniden ve sil baştan dolardı yüreğine. Soru yağmurları bazen hırçın bir fırtınaya dönüşürdü:

Niçin bu yalnızlık, bu yarım kalma niye?
Nasıl yetmezdi yağmurların gelişi, bu çaresizlik nasıl büyütüyordu tüm hüznünü taze ekmek kokusunda?

An be an, gün be gün,can be can…

Anılar biriktirip oyalandığın o yalnız sahil kasabasında, kendini koruduğun en bebek halinle, gülümsemesi eksik bir yağmur damlası, güneşe bakmaktan korkan gökkuşağı, uçmayı unutan bir kelebek, kalbini ya da kendini avutan bir masalcı olduğunu bilmezdin. Ya da rüya gördüğünü çoktan unutmuş olurdun, beynini uyuturken, gözlerin sımsıkı kapalı...

Oysa gözlerin açık, dosdoğru, büsbütün ve mertçe bakmayı bilebilseydin içine, görecektin. Veya içini dökseydin güneşe, masalların aslında insanlara değil deniz kabuklarına söylendiğini ve hüzünlerin aslında sadece kumların gözyaşları olduğunu fısıldayan küçük bir çocuk bulacaktın yüreğinde.

O çocuğun gözlerine korkmadan baktığında ellerinin aslında senin bebek ellerin olduğunu ve tüm dünyayı yüreğinde şekillendirebileceğini anlayacaktın. Ve o çocuğun varlığına, oyalandığın tüm sahillere, masallara, ekmeğe, yağmurlara, güneşe ve kelebeğe, gökkuşağına, seni sen yapan ve seni unutturan tüm hallerine, kapalı ve açık gözlerine, kapalı ve açık yüreğine şükredebilecektin…

Ve saygı duyacaktın, İçindeki kadını, erkeği, ihtiyarı, genci, çocuğu ve bebeğiyle, saydığın ve sayamadığın, tanıdığın ve tanımadığın, hırpaladığın ve kucakladığın tüm insanlık hallerini, belki de yüreğinin en kabuksuz halini cümle aleme açan hayata; Sadece çırılçıplak, en savunmasız, en insan halinle var olabildiğin için…

Dr. Ahsev Baliç
Bu e-Posta adresi istenmeyen posta engelleyicileri tarafından korunuyor. Görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir.