Pz10222017

Su(da) Olmak

Kullanıcı Oyu:  / 0
En KötüEn İyi 

HARELER düşünce durgun suya, yayılan her bir damla diğerini yaralar. Su bulanır. Sadece bir kalp vuruşunda, umutlar buharlaşır. Su yanar, kalp kanar. Duygular alabora…


Hani niceden sonra, dinginlik tekrar huzura gelir. Suyun yüzü ayna olur, bin bir renge döner, yansıtır tüm ışığını göz pınarlarına.

Ilık bir yağmur sesi doldururken içini, hareler gönlünde dinlenir. Bu sırada, değirmen taşının altında pır pır eden bir kalp arınmada…

Nedir seni ezen, sabahın bu ilk çiğinde, bu ülpertici sessizlikte? Daha soru gelmeden cevabını bilirsin: İncinmişsin…

Yağmur u öptüğümde, dolunay ışığında,
Yüreğimde bu anın soluğu vardı.
O ıslak buğuyu çek tim aradan,
Kalbimi kırılgan bir bulut sardı.
Yayılan zamanı sardım omzuna,
Savrulan izleri kalbim topladı.
Beklemiş miydin bilme m, arıtan yağmurları,
Bulut göğe uçarken, sesin duyulmaz olur.
Ardıma bakmam artık, durulduğum anlarda,
Alır zaman herhalde senden kalan izleri.
Süzülmüş akar bulut, susamış topraklara,
Yalnızlığın acısı kalbimi bulmaz olur.

Dünya var olduğundan beri bilinir ki, kişiyi ancak kendi gibi olan, benzeri, gönüldeşi yaralar. El olan el veremez, saramaz. El olan buz olur, kalbini yormaz. Sudaki hayalindir kalbini kıran. Seni bir tek sen incitebilirsin… “Ancak, yakınsız insan, yabanıl ot gibidir. Bunu da ezelden beridir bildiğinden, sarmaşık misali yanına yörene
sarılırsın. İnsansın sen, incinsen de yakın olursun.” *

Sen su kıyısında oyalanıp durdukça, bu devran bir yanın toprak olana dek sürer, gider. Aşina olanı korumak isterken, her daim incinirsin o bulanık sularda… Tanıdık kalıplarından taşıp suya izin vermek zor gelir direnen kişiye…

Oysa direnç cesaretin keçisi, korkunun ayna hali, kısır döngününse baş mimarıdır.
Kalbi kalıbından taşıran oluş halidir. Olana izin veren, kalbine izin verir. Her dem su ol, yakın ol, suya yakın ol... Duruluk suda başlar.
...
“ …yaşamda her şeyin belli bir zamanı vardır: çalışma ve dinlenme,yenilenme ve muhafaza etme, doğum ve ölüm…Tüm bunlar, ritmik şekilde de tekrar tekrar dönüşür.Bu ritimde tek sonuç yoktur.Her dönüşüm, bizi yaşam güçlerinin akışında boylu boyunca yürümeye zorlar.Kendi tasarımımıza yapıştığımız ve bu yüzden herkese mutluluk getiren büyük tasarımı izlemeyi reddettiğimiz her süreç, acı çekme ve anlamsızlık, çabalama ve hastalık yaratır. Sıkıca tutunduğunuzu bırakın ve yaratıcı güce deneyimleriniz için yeni ve harika kıyıları gösterme fırsatı veri n…”
Walter Lübeck