İçinizden Biri

Dr. Ahsev BALİÇ
YAZI stili

1966 yılında Antalya’da doğdu. Patoloji uzmanı olarak Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde çalışıyor. 14 senedir resim yapıyor. Kişisel ve karma sergileri var. Evli ve iki çocuk annesi.

Bundan yaklaşık bir ay önce, Turgay Şenen dergide bana iki sayfa yer ayırdığını söylediğinde gerekçelerini de bir çırpıda sıraladı; bir doktor ve bir anne olarak resim alanında başarılı bir kariyer sahibi olduğumdan, başkalarına da örnek olabileceğimi düşünerek, beni dergide tanıtmak istiyormuş. Tekliften sonra, kaygılandığımı fark ettim ve kendimle hesaplaşmaya başladım. Son birkaç senedir resim yapmayı ihmal etmiştim. Bahanem hazırdı; işim çok, vakit yok! Son altı ayda ancak sekiz-on resim bitirebilmiştim. Oysa bundan beş-altı sene önce böyle miydi? Bu kadar resmi bir ayda yapardım ben. Peki, ne değişti? Esin perim ne yapıyordu, tatili çok uzamıştı! Kendime dürüst olmalıydım, sıkıntı neydi? Sorunun cevabını biliyordum aslında. Farklı resimler yapmak istiyordum ve bunun gerçekleşmesi için, içsel bir değişim yaşamam gerekiyordu. Kendim farklılaşmadan farklı resimler yapamazdım ki! Bu değişim olmadan resim yapmaya devam etmek, sahte ve yüzeysel olacaktı. Ancak yine de yiğidin hakkını yiğide vermek gerek. Çok da boş durmamıştım, bu arada birkaç şiir karalamıştım, yani çaktırmadan şair olmuştum! İşin şakası, yaklaşık bir buçuk senedir şiir yazıyordum. Kırk küsür yaşına kadar yazdığım şiir sayısı onu geçmezken, esin geldi, ilk şiirimi birkaç dakikada, televizyon seyrederken Ara Güler’in fotoğrafları eşliğinde çiziktiriverdim. Sonrası aralıklarla devam etti. Diğer şiirler ilki kadar kolay olmadı ama. Ego merkezli olduğumda sözcüklerimin beni terk ettiğini fark ettim. Kendime dürüst olduğum ölçüde şiirlerim benimleydi. Bu gidiş dönüşler sırasında doldurduğum ceplerimden birkaç şiir paylaşmak isterim sizlerle. Umarım seversiniz.

Bu arada eğer yolumda varsa tekrar istediğim gibi resim yapmak ve bunları sizlerle paylaşmak isterim. Bir de şiirlerimin şarkı sözü olmasını. 

Hepimiz hayatta gerçek amacımızı bulmak ve yaşamak için bulunuyoruz. Hepimiz biriz, hepimiz aynıyız; acılarımız, yaralarımız umut ve umutsuzluklarımız, yargılarımız ve kaygılarımızla. Aynı zamanda sevgi ve mutluluğu, gelişmeyi, güzellikleri arıyoruz. Aslında sahip olduğumuz hazineleri unuttuğumuzdan, kendimizle yüzleşmekten korktuğumuzdan çelişkilerimiz… Kalbimizi koyduğumuz yollarda sevgi de umut da mutluluk ta bizlerle, hem de her birimizle! 

 

DEĞİŞİM

 

Dün gece saldım akıl kuşunu, 

Süzüldü sessizce kalbimin kıyısına. 

Gözlerinde kaderim parlıyordu, 

Ilınmış gümüş sularda yıkanırken. 

 

Bu gece buldum sabır taşını, 

Acının yağmurları adımı silerken. 

Sözlerinde kalbim parlıyordu, 

Hapsolmuş karanlıkta izini sürerken. 

 

Sonsuz gecelere yaydım aşk kokularını, 

Solgun zamanların derin acılarından. 

Onlar salınır ve küçük dalgalar bulur, 

Gökkubbede bir olur sesimle uçuşurken. 

 

Filizlenir canevi kırpılmış hayatlardan, 

Tazelik verilir olgun başaklara. 

Kan kırmızı ateş gibi parlar dururken, 

Kavrulmak iyi gelir acılara.

 

08.07.08 

 

TESELLİ

 

Islanmıştı topraklar, yağmurlar ıslanmıştı, 

Kaç zamandır sözlerin yağmuru arıyordu. 

Koşup gitmek istedin birden çözülen yağmurlarla, 

Seni bir tek gökyüzü ayakta tutuyordu. 

 

Hırpalama kendini taş tutmaz bayırlarda, 

Rüzgar toplar saçını gözlerinin önünden . 

Savrulursun belki de, seni bir şey bağlamaz, 

Eriyip gider ruhun akan o tek hecede.

 

18.09.08 

 

BULUŞMA

 

İlkin derin, lacivert bir acıydın, 

Sonra bedenimi kavradı dalgaların. 

Önce ılık bir iklim seni alıp getirdi, 

Sonra yankılarında sonsuzluğa katıldım. 

 

Ellerim kalbinin aynasını bulunca, 

Acımasızca çarpar gönlüme kanatların. 

Yükselir, savrulur, bu sızıya karışır, 

Girdabında avunur belki yalnızlığım. 

 

Sayısız küçük parlak damlalara dağılır, 

Kalbimiz uçuşan rüyalarda buluşur. 

Sonsuzluğun dalgası birleştirirse bizi, 

Dudağından tuzunu alırım umutların.

 

28.04.08